مقاله تحلیلی

رشد صنعت گردشگری و صنایع دستی

ارسال شده در شهریور ۳۱, ۱۳۹۶ در ۱۱:۳۸ ق.ظ توسط / 1 دیدگاه

تولید و فروش صنایع‌دستی رابطه مستقیمی با میزان گردشگر ورودی به منطقه در سطح بالاتر به کشور دارد. یکی از راهکارهای افزایش حجم  و ارزش بازار صنایع‌دستی، ارتقا میزان گردشگران ورودی به کشور است.

به زبان خیلی ساده، فرض کنید سالانه ۱۰ میلیون گردشگر وارد کشور ما شوند. و هر فردی که وارد کشور می‌شود، رقمی در حدود ۲۰۰۰ هزار دلار را در این کشور هزینه کند. میزان ارزی که به‌واسطه گردشگری وارد کشور می‌شود، رقمی در حدود ۲۰میلیارد دلار می‌شود. حال اگر سهم صنایع‌دستی و خرید گردشگران از این حوزه را ما فقط ۵ درصد در نظر بگیریم، میزان ارز ورودی به این صنعت رقمی در حدود ۱ میلیارد دلار می‌شود. یعنی چیزی در حدود ۴۰۰۰ هزار میلیارد تومان!!!  با توجه به‌حساب سرانگشتی انجام‌شده، و با توجه به شعار تجارت در دنیای امروز، ” کمک کن تا کیک بزرگ‌تر شه تا سهم بیشتری گیرت بیاد”، فعالین حوزه صنایع‌دستی نیز باید کمک کنند تا زیرساخت‌های  موردنیاز حوزه گردشگری رشد کند.

مشکلات بسیاری بر سر راه توسعه گردشگری در ایران وجود دارد. در این مقاله سعی کرده‌ام به زبان خیلی ساده و خودمانی این مشکلات را بیان کنم و پیشنهادهای را نیز برای برطرف کردنشان بدم.

چند وقت پیش مدیرعامل هتل‌های ایران‌گردی و جهانگردی، دکتر قریب به چند نکته جالب اشاره کرد.

“در بخش زیرساخت‌ها واقعاً مشکل‌داریم، همچنین در تعداد هتل‌ها و ترانسفر مسافرین و حتی سرویس‌های بهداشتی که راحت‌ترین کار است هم مشکل‌داریم و  خیلی از مسائل زیادی را داریم که در کشور ما به آن پرداخته نشده است زیرا در اولویت نخست نبوده است و اگر در اولویت نخست بود، در همه سازمان‌ها  به آن توجه می‌کردند.

قریب با تأکید مجدد بر این موضوع که گردشگری در کشور ما در اولویت نخست نیست، بیان داشت: در برنامه توسعه ششم، در بحث پنجاهم به گردشگری اشاره‌شده است و به همین دلیل وقتی از اولویت برخوردار نباشد، در مسائل اجرایی نیز عقب می‌ماند که الان شاهد این موضوع هستیم و واقعاً نبود امکانات برای گروه توریست‌های داخلی و خارجی رنج آور است.

مدیر عامل هتل‌های ایرانگردی و جهانگردی به بیان عوامل مختلف پیشرفت صنعت گردشگری پرداخت و اظهار داشت: امروز صنعت گردشگری اقتصاد خیلی از کشورها را اداره می‌کند. در فرانسه ۶۰ میلیون گردشگر وارد می‌شوند و بالغ بر ۷۰ میلیارد دلار از این مسیر درآمد می‌کند که نشان می‌دهد به این صنعت توجه کرده است.

وی ادامه داد: امروز جلسه‌ای با کشور مجارستان داریم که این کشور ۲۰ میلیون نفر مسافر ورودی دارد و اگر بخواهیم در کشور خودمان به این صنعت توجه کنیم باید در وهله نخست، باور عمومی در سطح کلان به وجود بیاید که می‌خواهیم مشکلاتمان را حل و نقاط ضعف را برطرف کنیم ولی در کشورمان به نفت اتکا داریم.

میدان تایمز در نیویورک – پربازدیدترین نقطه جهان با ۳۵ میلیون بازدیدکننده در سال

قریب به بیان مشکل دیگر این حوزه پرداخت و گفت: مشکل دیگر این است که تا امروز هیچ مدیر ارشدی از بدنه این صنعت بالا نیامده است تا متصدی امر باشد، آن‌ها مدیران موفقی در عرصه‌های دیگر بوده‌اند و به همین دلیل گمان می‌رفته که بتوانند این صنعت را نیز اداره کنند. در تمام این ۳۵ سال هیچ‌کدام از مدیران گردشگری، از بدنه این صنعت نبوده‌اند و هیچ تجربه‌ای در این حوزه نداشته‌اند و عموماً شنونده بودند. ”

خوب به‌صورت کلی چند مورد از مشکلاتی که مدیران فعال در این حوزه بهش اشاره کردند عبارت‌اند از :

  1. برخورد تشریفاتی مدیران ارشد کشور با حوزه گردشگری
  2. در اولویت نبودن حوزه گردشگری در ایران
  3. نبود زیرساخت‌های لازمه از جمله هتل‌ها، حمل‌ونقل مناسب، امکانات رفاهی، تورهای بین‌المللی مناسب
  4. کمبود مدیران متخصص در سطوح بالایی تصمیم‌گیری
  5. عدم ورود بخش خصوصی به‌صورت فعال در این حوزه

خوب حالا ما ، مردم عادی  و فعالین حوزه صنایع‌دستی چطوری می‌توانیم به برطرف کردن این مشکلات کمک کنیم. ساده‌ترین و البته ارزان‌ترین کاری که می‌توانیم بکنیم، ساخت یک جریان در بین تمامی ذی‌نفعان است. منظورم این است که درواقع ممکن است دولت و سازمان‌های مربوطه به خاطر مشکلاتی که دارند، بخصوص بروکراسی‌های عریض و طویل، نمی‌توانند از خودشان خلاقیت و ابتکار امر نشان دهند، ما باید یک صنفی یا تشکل ایجاد کنیم که هدفش برطرف کردن مشکلات و هموار کردن راه رشد این صنعت باشد. زیرا، با رشد گردشگری صنایع پایین‌دستی، همانند هتل داری، صنایع‌دستی، حمل‌ونقل و خیلی از موارد دیگر رشد خواهند کرد.

بنده فقط به‌صورت سلسله وار  قدم‌های پیش رو را بیان می‌کنم.

  1. ایجاد یک هسته فکری از مدیران باتجربه و باسواد در حوزه گردشگری و صنایع پایین‌دستی ( صد در صد باید همگی فعال در فضای خصوصی باشند، وگرنه درباره دیگر کاغذبازی و شوهای تلویزیونی و من بمیرم و تو بمیری می‌شویم)
  2. نوشتن یک برنامه بلندمدت و تعریف دقیق اهداف و چشم اندازهای پیش رو، این برنامه باید با توجه به ظرفیت‌های داخلی و توانمندی‌های گروه تشکیل‌شده نوشته شود. برنامه باید چشم اندازهای دقیق و قابل‌دستیابی داشته باشد. ( منظورم یک برنامه ۱۰ ساله برفرض مثال هستش، که باید به برنامه‌های ۲ ساله‌ای با اهداف کاملاً واضح تقسیم‌بندی شود)
  3. ایجاد یک جریان در تمامی ذی‌نفعان و دوستداران این حوزه. این بخش مهم‌ترین بخش این کار است. ( ما باید یک انقلاب فکری در مردم راه بیندازیم که تمامی افراد حامی اهداف تعریفی برنامه چشم‌انداز باشند. باید جریان به نحوی باشد که هر ایرانی خودش را سهیم در این امر بداند.)
  4. مدیران هسته مرکزی انتخاب‌شده باید به نمایندگان مجلس، تصمیم سازان دولتی خط بدهند. باید درواقع تمامی تصمیم گیران در این حوزه نیز افسران اجرایی برنامه چشم‌انداز تصویبی باشند. ( این کار اما سخت‌ترین قسمت کار است، اما باید توجه داشته باشیم در صورت ایجاد جریان فکری، این کار آسان‌تر می‌شود.)
  5. شروع یک انقلاب در حوزه برند گردشگری ایران در سطح بین‌المللی. ( قبل از شروع این بخش، مدیران باید به اهداف اولیه و برطرف کردن مشکلاتی که قبلاً ذکر شد، رسیده باشند. چون خیلی ساده است که اگر هنوز زیرساخت‌ها آماده نشده باشد و شما شروع به تبلیغات کنید، هر گردشگری که به ایران می‌آید و تجربیات بدی که به خاطر نبود امکانات و مشکلات درک می‌کند، می‌تواند او را به یک تروریست برای تخریب وجهه گردشگری ایران زمانی که به کشورش برمی‌گردد، تبدیل کند. به‌عنوان‌مثال چند وقت پیش یک توریست روسی به ایران آمده بود، ایشان در زمان ورود به کشور در حدود ۱ ساعت در فرودگاه در صف چک ویزا ایستاده بود و درروند این صف یک‌ساعته، چند تا دعوا هم رخ‌داده بود و رفتار مأمورین نیز افتضاح بوده است. این آقا از این رویه‌ها فیلم گرفته و در یک شبکه اجتماعی به اشتراک گذاشته است. چیزی در حدود ۱۰ هزار نفر این ویدیو را دانلود کردند و دیدند. حالا فکر شو بکنید ، ما چند گردشگر را از دست دادیم؟)

 

یک دیدگاه در “رشد صنعت گردشگری و صنایع دستی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

notification